អ្នកជំនាញសេដ្ឋកិច្ចរូបនេះ ព្រមានទៀតថា ប្រទេសនានានៅក្នុងតំបន់ដូចជា ឥណ្ឌូនេស៊ី វៀតណាម កម្ពុជា ឥណ្ឌា ម៉ាឡេស៊ី និងសិង្ហបុរី បានឈានមួយជំហានមុនប្រទេសថៃ រួចទៅហើយពាក់ព័ន្ធនឹងការចរចាពន្ធគយជាមួយអាម៉េរិកនេះ។ នេះបើយោងតាមការចុះផ្សាយរបស់កាសែតថៃ The Nation នៅថ្ងៃសុក្រ ទី២០ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៦ នេះ។
បើតាមការអះអាងរបស់ លោក អាត់ ពិសាលវ៉ានិច រដ្ឋាភិបាលចាំផ្ទះបច្ចុប្បន្នរបស់ប្រទេសថៃ ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោក អានុទីន ឆានវីរៈគុល មិនអាចសម្រេចបានកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសំខាន់ៗជាមួយរដ្ឋបាលលោក ដូណាល់ ត្រាំ បានឡើយ។ បើគ្មានរដ្ឋាភិបាលថ្មី ដែលមានអំណាចពេញលេញនៅត្រឹមថ្ងៃទី៨ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦ ទេនោះ ប្រទេសថៃ អាចនឹងបាត់បង់អត្ថប្រយោជន៍ពាណិជ្ជកម្មនៅក្នុងទីផ្សារសហរដ្ឋអាម៉េរិកជាក់ជាមិនខានឡើយ។
ប្រទេសនានានៅក្នុងតំបន់ដូចជាឥណ្ឌូនេស៊ី និងវៀតណាម ជាដើម សម្រេចបានវឌ្ឍនភាពរួចហើយក្នុងការចរចាពាណិជ្ជកម្មជាមួយសហរដ្ឋអាម៉េរិក។ ឥណ្ឌូនេស៊ី ទើបតែបានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មអំឡុងពេលកិច្ចប្រជុំកំពូលលើកដំបូងនៃក្រុមប្រឹក្សាសន្តិភាព នៅទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី១៩ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៦។ ទន្ទឹមនេះ កម្ពុជា ឥណ្ឌា ម៉ាឡេស៊ី និងសិង្ហបុរី ក៏កំពុងបោះមួយជំហានមុនប្រទេសថៃ រួចទៅហើយដែរ។
បណ្ឌិត អាត់ ពិសាលវ៉ានិច (Dr. Ath Pisalvanich) បានព្រមានថា ប្រទេសថៃ ប្រឈមនឹងហានិភ័យ នៃការត្រូវគេទុកចោល ប្រសិនបើភាពមិនប្រាកដប្រជាខាងនយោបាយនៅតែបន្ត។
ក្រោមគោលនយោបាយបច្ចុប្បន្នរបស់សហរដ្ឋអាម៉េរិក គេរំពឹងថា សហរដ្ឋអាម៉េរិក អាចនឹងរក្សាទុកពន្ធគយមូលដ្ឋាន ១៩% ។ ទោះជាយ៉ាងណា ប្រទេសថៃ សង្ឃឹមថា នឹងអាចចរចាពន្ធគយ 0% សម្រាប់ផលិតផលមួយចំនួន។ ការលើកលែងពន្ធទាំងនេះ តម្រូវឱ្យមានការចរចាលម្អិត ដែលរដ្ឋាភិបាលចាំផ្ទះថៃមិនអាចមានសិទ្ធិអនុម័តបានឡើយ ពោលគឺត្រូវរង់ចាំរដ្ឋាភិបាលថ្មីចូលមកដឹកនាំប្រទេសជាផ្លូវការសិន។
បន្ថែមពីនេះ អ្នកជំនាញសេដ្ឋកិច្ចបានស្នើឱ្យប្រទេសថៃ ចូលរួមជាមួយ "ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិភាព" របស់លោក ដូណាល់ ត្រាំ ដើម្បីកែលម្អទំនាក់ទំនងជាមួយទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន ដ្បិតថា រដ្ឋបាលលោក ដូណាល់ ត្រាំ តែងភ្ជាប់ពាណិជ្ជកម្មយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយនឹងនយោបាយ ហើយការចូលរួមអាចបង្ហាញពីសុច្ឆន្ទៈរបស់ប្រទេសថៃ។
ទោះជាយ៉ាងណា បញ្ហាលំបាកនៅតែមាន ជាពិសេសការបើកចំហទីផ្សាររបស់ប្រទេសថៃ ទទួលយកផលិតផលកសិកម្មរបស់សហរដ្ឋអាម៉េរិក កាន់តែច្រើនដូចជាសាច់ជ្រូកជាដើម។
លោកបានសង្កត់ធ្ងន់ថា ការធ្វើឱ្យប្រទេសថៃ វិលមករកស្ថិរភាពនយោបាយឡើងវិញបានឆាប់រហ័ស គឺជាគន្លឹះក្នុងការការពារការនាំចេញ ការវិនិយោគ និងទំនុកចិត្តសេដ្ឋកិច្ច៕
ដោយ: តែម សុខុម
