លោក ខេស៊ី បាណេត (Casey Barnett) អតីតប្រធានសភាពាណិជ្ជកម្មអាម៉េរិកប្រចាំកម្ពុជា បានគូសបញ្ជាក់ថា សេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជា ក្នុងឆ្នាំ២០២៦ បន្តបង្ហាញភាពរឹងមាំ និងធន់គួរឱ្យកត់សម្គាល់ បើទោះបីជាត្រូវប្រឈមនឹងសម្ពាធពីខាងក្រៅក៏ដោយ។ តែយ៉ាងណា លោកយល់ថា ចក្ខុវិស័យប្រែក្លាយជាប្រទេសមានចំណូលខ្ពស់របស់កម្ពុជា នៅឆ្នាំ២០៥០ អាចនឹងជួបឧបសគ្គ បើមិនមានការកែទម្រង់ស៊ីជម្រៅលើប្រព័ន្ធការិយាធិបតេយ្យ និងអាជ្ញាបណ្ណអាជីវកម្មច្រើនទេនោះ។
ស្រដៀងគ្នានេះ លោកបណ្ឌិត ជ័យ តិច អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវសេដ្ឋកិច្ចសង្គមយល់ឃើញថា រាជរដ្ឋាភិបាលគួរធ្វើកំណែទម្រង់មួយចំនួន ដើម្បីទប់ទល់នឹងបញ្ហាប្រែប្រួលសកល ដែលកំពុងកើតមានដើម្បីឈានទៅសម្រេចគោលដៅរយៈពេលវែងរបស់ខ្លួន។ ក្នុងនោះអ្នកជំនាញរូបនេះយល់ថា រាជរដ្ឋាភិបាល គួរកែលម្អ និងជំរុញការអភិវឌ្ឍន៍វិស័យកសិកម្ម ដែលជាវិស័យដ៏មានសក្តានុពលមួយរបស់កម្ពុជា បន្ថែមទៀត ដើម្បីទាញយកតម្លៃបន្ថែមឱ្យបានខ្ពស់ជាងមុន។ ទន្ទឹមនេះ រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ត្រូវជំរុញការអភិវឌ្ឍធនធានដែលមានជំនាញក្នុងវិស័យឧស្សាហកម្មឱ្យបានច្រើន ពិសេសកម្មន្តសាលធុនធ្ងន់ ដែលមានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការរួមចំណែកជួយរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ចជាតិបានឆាប់រហ័ស។ ការធ្វើកំណែទម្រង់រដ្ឋបាលសាធារណៈតាមរយៈការកាត់បន្ថយតួនាទីស្ថាប័ន ដែលមិនចាំបាច់ និងគ្មានប្រសិទ្ធភាពមួយចំនួន ក៏ជាកត្តាចាំបាច់ដែលរាជរដ្ឋាភិបាលត្រូវធ្វើផងដែរ។
ជាមួយគ្នានេះ លោកបណ្ឌិត ឌុច ដារិន្ទ អ្នកជំនាញសេដ្ឋកិច្ចយល់ថា ទោះបីសេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជាបច្ចុប្បន្នរក្សាបានភាពធន់ក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែប្រសិនបើបញ្ហាសង្រ្គាមនៅមជ្ឈិមបូព៌ាបន្តអូសបន្លាយ នោះវានឹងជះផលប៉ះពាល់ដល់ថ្លៃដើមផលិតកម្ម ការនាំចេញ និងបង្កជាវិបត្តិអតិផរណាសកល។ ដូច្នេះដើម្បីទប់ស្កាត់ហានិភ័យរយៈពេលវែង អ្នកជំនាញរូបនេះយល់ឃើញថា កម្ពុជា ត្រូវបន្តពង្រីកទីផ្សារនាំចេញ បង្កើនផលិតភាពទំនិញ និងសេវាកម្ម ដែលមានមានតម្លៃបន្ថែមខ្ពស់ និងឧត្តមភាពក្រកួតប្រជែង រួមទាំងបន្តគាំទ្រការប្រើប្រាស់ផលិតផលក្នុងស្រុកឱ្យបានច្រើន។ ជាមួយគ្នានេះរាជរដ្ឋាភិបាលត្រូវកែទម្រង់បន្ថែមលើការកសាងធនធានមនុស្ស ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្លូវថ្នល់ និងថាមពល ជំរុញសេដ្ឋកិច្ចឌីជីថល និងការគ្រប់គ្រងអត្រាអតិផរណា និងម៉ាក្រូសេដ្ឋកិច្ចឱ្យមានស្ថិរភាព។
យោងតាមផែនការយុទ្ធសាស្ត្រ ប្រសិនបើគ្មានការប្រែប្រួលទេ កម្ពុជានឹងចាកចេញពីប្រទេសមានការអភិវឌ្ឍតិចតួចទៅជាប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍនៅឆ្នាំ២០២៩ និងក្លាយជាប្រទេសមានចំណូលមធ្យមកម្រិតខ្ពស់នៅឆ្នាំ២០៣០ និងក្លាយជាប្រទេសមានចំណូលខ្ពស់នៅឆ្នាំ២០៥០៕