វិបត្តិព្រះពុទ្ធសាសនាថៃ៖ ពេលរឿងអាស្រូវរបស់ព្រះសង្ឃកំពុងប៉ះពាល់ដល់ទំនុកចិត្តសាធារណជន

ប៉ុន្តែក្នុងរយៈពេលថ្មីៗនេះ រូបភាពបែបប្រពៃណីនោះកំពុងប្រឈមមុខនឹងរូបភាពមួយផ្សេងទៀត ដែលផ្ទុយគ្នាយ៉ាងខ្លាំង នោះគឺ វីដេអូកាមេរ៉ាសុវត្ថិភាពបែកធ្លាយចេញក្នុងកុដិរបស់ព្រះសង្ឃ ការរាប់ប្រាក់ដោយម៉ាស៊ីន ការរកឃើញទ្រព្យសម្បត្តិ និងវត្ថុសក្កិសិទ្ធិជាច្រើន ព្រមទាំងការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងពីសំណាក់សាធារណជនលើរឿងអាស្រូវពាក់ព័ន្ធនឹងព្រះសង្ឃ។
ក្នុងរយៈពេលប្រមាណ ១៤ ខែចុងក្រោយនេះ ព្រះពុទ្ធសាសនាថៃ ដែលជាសសរស្តម្ភសីលធម៌ដ៏សំខាន់មួយរបស់សង្គម បានប្រឈមនឹងរឿងអាស្រូវជាបន្តបន្ទាប់។ ករណីទាំងនេះមានទំហំ និងព័ត៌មានលម្អិតខុសៗគ្នា ប៉ុន្តែនៅពេលយកមកពិនិត្យរួមគ្នា វាបានបង្កឱ្យមានសំណួរថ្មីៗអំពីប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រង សុចរិតភាព និងទំនុកចិត្តលើស្ថាប័នសង្ឃ។
១. ករណី Wilawan Emsawat និងការស៊ើបអង្កេតលើព្រះសង្ឃ
ក្នុងការយល់ឃើញរបស់សាធារណជន វិបត្តិថ្មីនេះបានចាប់ផ្តើមចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំង បន្ទាប់ពីស្ត្រីម្នាក់ឈ្មោះ Wilawan Emsawat ត្រូវបានប៉ូលិសនៅខេត្ត Nonthaburi ចាប់ខ្លួននៅពាក់កណ្តាលឆ្នាំ២០២៥ ក្រោមការចោទប្រកាន់ពាក់ព័ន្ធនឹងការជំរិតទារប្រាក់ និងការសម្អាតប្រាក់។
តាមការរាយការណ៍ ការស៊ើបអង្កេតបានរកឃើញថា នាងមានទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទជាមួយព្រះសង្ឃជាន់ខ្ពស់មួយចំនួន ហើយក្រោយមកត្រូវបានចោទថាបានប្រើរូបភាព ឬព័ត៌មានឯកជន ដើម្បីទាមទារប្រាក់ពីព្រះសង្ឃមួយចំនួន។
ករណីនេះបាននាំឱ្យព្រះសង្ឃជាន់ខ្ពស់យ៉ាងហោចណាស់ ៦ អង្គត្រូវបានបង្ខំឱ្យសឹក ខណៈព្រះសង្ឃជាង ១០ អង្គផ្សេងទៀតត្រូវបានរាយការណ៍ថាពាក់ព័ន្ធនឹងការស៊ើបអង្កេត ហើយព្រះសង្ឃ ២ អង្គត្រូវបានរាយការណ៍ថាបានបាត់ខ្លួន។
ទំហំការព្រួយបារម្ភបានកើនឡើងរហូតដល់អាជ្ញាធរប្រកាសពីការត្រួតពិនិត្យប្រវត្តិ និងព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធនឹងព្រះសង្ឃប្រមាណ ៣០ម៉ឺនអង្គ ទូទាំងប្រទេស។ វាបង្ហាញថា បញ្ហានេះមិនត្រូវបានមើលឃើញថាជារឿងរបស់បុគ្គលមួយចំនួនតូចទៀតឡើយ ប៉ុន្តែបានក្លាយជាបញ្ហាដែលទាក់ទាញការយកចិត្តទុកដាក់លើប្រព័ន្ធទាំងមូល។
២. ករណីហិរញ្ញវត្ថុក្នុងវត្ត

ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ក៏មានករណីមួយទៀតដែលមិនពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់នឹងរឿង Wilawan Emsawat ប៉ុន្តែបានបង្កការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។

ព្រះចៅអធិការវត្តមួយអង្គនៅខេត្ត Nakhon Pathom ត្រូវបានចោទប្រកាន់ថាបានកិបកេងប្រាក់ប្រមាណ ៨៤៧ លានបាត ពីវត្ត ហើយបង្វែរទៅកាន់គេហទំព័រល្បែងស៊ីសងតាមអ៊ីនធឺណិត។

ចំនួនទឹកប្រាក់ដ៏ធំនេះបានធ្វើឱ្យសាធារណជនចាប់ផ្តើមសួរអំពីការគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុរបស់វត្ត និងការត្រួតពិនិត្យលើការប្រើប្រាស់ប្រាក់បរិច្ចាគ។

ទោះបីជាករណីនេះមានលក្ខណៈខុសពីរឿងអាស្រូវផ្លូវភេទក៏ដោយ ក៏វាបានបង្កើតសំណួរដូចគ្នាមួយថា តើប្រព័ន្ធត្រួតពិនិត្យស្ថាប័នសង្ឃមានប្រសិទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ដែរឬទេ?

៣. ករណីនៅ Ayutthaya និងទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកនយោបាយ

បន្ទាប់មក នៅសប្តាហ៍នេះ មានករណីទីបីបានកើតឡើងនៅ Ayutthaya ដែលជារាជធានីបុរាណរបស់ថៃ និងជាតំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏សំខាន់មួយ។

ប៉ូលិសបានចាប់ខ្លួនព្រះចៅអធិការវត្ត Phutthaisawan ដែលត្រូវបានសាធារណជនស្គាល់ថា Luang Pho Atichot រួមជាមួយស្ត្រីម្នាក់ឈ្មោះ Punyavee Rungrueang ដែលត្រូវបានរាយការណ៍ថាជាអតីតបវរកញ្ញាសាកលវិទ្យាល័យ និងក្រោយមកបានជួយគ្រប់គ្រង និងរៀបចំកិច្ចការហិរញ្ញវត្ថុសម្រាប់ព្រះអង្គ។

តាមការចោទប្រកាន់របស់អាជ្ញាធរ អ្នកទាំងពីរត្រូវបានចោទថាបានកិបកេងប្រាក់ប្រមាណ ៩២ លានបាត ដែលប្រមូលបានសម្រាប់ជួសជុលវត្ត និងផលិតវត្ថុសក្កិសិទ្ធិ ដោយប្រាក់បរិច្ចាគមួយចំនួនត្រូវបានបញ្ជូនទៅគណនីឯកជន និងប្រើប្រាស់សម្រាប់ទិញមាស គ្រឿងអលង្ការ និងប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិដីធ្លីចំនួន ២៨ កន្លែង។

រឿងកាន់តែទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍ បន្ទាប់ពីមានការបង្ហាញរូបភាពពីកាមេរ៉ាសុវត្ថិភាព ដែលត្រូវបានរាយការណ៍ថាបានបង្ហាញព្រះចៅអធិការជាមួយជំនួយការរបស់ព្រះអង្គនៅក្នុងបរិវេណវត្ត។ រូបភាពទាំងនេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាផ្នែកមួយនៃការស៊ើបអង្កេត។

បញ្ហាមិនបានបញ្ចប់ត្រឹមនេះទេ។ ក៏មានការរាយការណ៍អំពីវត្ថុសក្កិសិទ្ធិមួយដែលផលិតដោយវត្តរបស់ព្រះចៅអធិការរូបនេះ និងត្រូវបានអតីតឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី Anutin Charnvirakul ពាក់កាលពីឆ្នាំមុន។ វត្ថុនោះត្រូវបានរាយការណ៍ថាមានតម្លៃប្រមាណ ៣ លានបាត។

យ៉ាងណាក៏ដោយ មិនមានការចោទប្រកាន់ថា លោក Anutin បានប្រព្រឹត្តខុសច្បាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងរឿងនេះឡើយ។ ប៉ុន្តែការបង្ហាញរូបភាពជាសាធារណៈបានបង្កឱ្យមានការពិភាក្សាអំពីទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកនយោបាយ ព្រះសង្ឃ និងឥទ្ធិពលសង្គម។

៤. ពេលដែលទំនុកចិត្តកំពុងត្រូវបានសាកល្បង
[12/09/2026 17:03] Phearom Chan: អ្វីដែលធ្វើឱ្យស្ថានការណ៍បច្ចុប្បន្នខុសពីរឿងអាស្រូវដែលធ្លាប់កើតឡើងជាបន្តបន្ទាប់នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាថៃ មិនមែនជាឧក្រិដ្ឋកម្មណាមួយតែមួយឡើយ។

បញ្ហាសំខាន់គឺ ផលប៉ះពាល់ជារួម។

ក្នុងរយៈពេលប្រមាណ ១៤ ខែ មានករណីធំៗជាបន្តបន្ទាប់ ហើយករណីនីមួយៗត្រូវបានពង្រីកការចាប់អារម្មណ៍តាមរយៈវីដេអូ កាមេរ៉ាសុវត្ថិភាព និងបណ្តាញសង្គម។ នេះធ្វើឱ្យការដោះស្រាយរឿងអាស្រូវដោយស្ងាត់ៗ ឬត្រឹមការឱ្យព្រះសង្ឃសឹក មិនងាយគ្រប់គ្រាន់ដូចមុនទៀតឡើយ។

ប៉ុន្តែក្នុងរយៈពេលថ្មីៗនេះ រូបភាពបែបប្រពៃណីនោះកំពុងប្រឈមមុខនឹងរូបភាពមួយផ្សេងទៀត ដែលផ្ទុយគ្នាយ៉ាងខ្លាំង នោះគឺ វីដេអូកាមេរ៉ាសុវត្ថិភាពបែកធ្លាយចេញក្នុងកុដិរបស់ព្រះសង្ឃ ការរាប់ប្រាក់ដោយម៉ាស៊ីន ការរកឃើញទ្រព្យសម្បត្តិ និងវត្ថុសក្កិសិទ្ធិជាច្រើន ព្រមទាំងការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងពីសំណាក់សាធារណជនលើរឿងអាស្រូវពាក់ព័ន្ធនឹងព្រះសង្ឃ។

ក្នុងរយៈពេលប្រមាណ ១៤ ខែចុងក្រោយនេះ ព្រះពុទ្ធសាសនាថៃ ដែលជាសសរស្តម្ភសីលធម៌ដ៏សំខាន់មួយរបស់សង្គម បានប្រឈមនឹងរឿងអាស្រូវជាបន្តបន្ទាប់។ ករណីទាំងនេះមានទំហំ និងព័ត៌មានលម្អិតខុសៗគ្នា ប៉ុន្តែនៅពេលយកមកពិនិត្យរួមគ្នា វាបានបង្កឱ្យមានសំណួរថ្មីៗអំពីប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រង សុចរិតភាព និងទំនុកចិត្តលើស្ថាប័នសង្ឃ។

១. ករណី Wilawan Emsawat និងការស៊ើបអង្កេតលើព្រះសង្ឃ

ក្នុងការយល់ឃើញរបស់សាធារណជន វិបត្តិថ្មីនេះបានចាប់ផ្តើមចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំង បន្ទាប់ពីស្ត្រីម្នាក់ឈ្មោះ Wilawan Emsawat ត្រូវបានប៉ូលិសនៅខេត្ត Nonthaburi ចាប់ខ្លួននៅពាក់កណ្តាលឆ្នាំ២០២៥ ក្រោមការចោទប្រកាន់ពាក់ព័ន្ធនឹងការជំរិតទារប្រាក់ និងការសម្អាតប្រាក់។

តាមការរាយការណ៍ ការស៊ើបអង្កេតបានរកឃើញថា នាងមានទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទជាមួយព្រះសង្ឃជាន់ខ្ពស់មួយចំនួន ហើយក្រោយមកត្រូវបានចោទថាបានប្រើរូបភាព ឬព័ត៌មានឯកជន ដើម្បីទាមទារប្រាក់ពីព្រះសង្ឃមួយចំនួន។

ករណីនេះបាននាំឱ្យព្រះសង្ឃជាន់ខ្ពស់យ៉ាងហោចណាស់ ៦ អង្គត្រូវបានបង្ខំឱ្យសឹក ខណៈព្រះសង្ឃជាង ១០ អង្គផ្សេងទៀតត្រូវបានរាយការណ៍ថាពាក់ព័ន្ធនឹងការស៊ើបអង្កេត ហើយព្រះសង្ឃ ២ អង្គត្រូវបានរាយការណ៍ថាបានបាត់ខ្លួន។

ទំហំការព្រួយបារម្ភបានកើនឡើងរហូតដល់អាជ្ញាធរប្រកាសពីការត្រួតពិនិត្យប្រវត្តិ និងព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធនឹងព្រះសង្ឃប្រមាណ ៣០ម៉ឺនអង្គ ទូទាំងប្រទេស។ វាបង្ហាញថា បញ្ហានេះមិនត្រូវបានមើលឃើញថាជារឿងរបស់បុគ្គលមួយចំនួនតូចទៀតឡើយ ប៉ុន្តែបានក្លាយជាបញ្ហាដែលទាក់ទាញការយកចិត្តទុកដាក់លើប្រព័ន្ធទាំងមូល។

២. ករណីហិរញ្ញវត្ថុក្នុងវត្ត

ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ក៏មានករណីមួយទៀតដែលមិនពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់នឹងរឿង Wilawan Emsawat ប៉ុន្តែបានបង្កការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។

ព្រះចៅអធិការវត្តមួយអង្គនៅខេត្ត Nakhon Pathom ត្រូវបានចោទប្រកាន់ថាបានកិបកេងប្រាក់ប្រមាណ ៨៤៧ លានបាត ពីវត្ត ហើយបង្វែរទៅកាន់គេហទំព័រល្បែងស៊ីសងតាមអ៊ីនធឺណិត។

ចំនួនទឹកប្រាក់ដ៏ធំនេះបានធ្វើឱ្យសាធារណជនចាប់ផ្តើមសួរអំពីការគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុរបស់វត្ត និងការត្រួតពិនិត្យលើការប្រើប្រាស់ប្រាក់បរិច្ចាគ។

ទោះបីជាករណីនេះមានលក្ខណៈខុសពីរឿងអាស្រូវផ្លូវភេទក៏ដោយ ក៏វាបានបង្កើតសំណួរដូចគ្នាមួយថា តើប្រព័ន្ធត្រួតពិនិត្យស្ថាប័នសង្ឃមានប្រសិទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ដែរឬទេ?

៣. ករណីនៅ Ayutthaya និងទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកនយោបាយ

បន្ទាប់មក នៅសប្តាហ៍នេះ មានករណីទីបីបានកើតឡើងនៅ Ayutthaya ដែលជារាជធានីបុរាណរបស់ថៃ និងជាតំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏សំខាន់មួយ។

ប៉ូលិសបានចាប់ខ្លួនព្រះចៅអធិការវត្ត Phutthaisawan ដែលត្រូវបានសាធារណជនស្គាល់ថា Luang Pho Atichot រួមជាមួយស្ត្រីម្នាក់ឈ្មោះ Punyavee Rungrueang ដែលត្រូវបានរាយការណ៍ថាជាអតីតបវរកញ្ញាសាកលវិទ្យាល័យ និងក្រោយមកបានជួយគ្រប់គ្រង និងរៀបចំកិច្ចការហិរញ្ញវត្ថុសម្រាប់ព្រះអង្គ។

តាមការចោទប្រកាន់របស់អាជ្ញាធរ អ្នកទាំងពីរត្រូវបានចោទថាបានកិបកេងប្រាក់ប្រមាណ ៩២ លានបាត ដែលប្រមូលបានសម្រាប់ជួសជុលវត្ត និងផលិតវត្ថុសក្កិសិទ្ធិ ដោយប្រាក់បរិច្ចាគមួយចំនួនត្រូវបានបញ្ជូនទៅគណនីឯកជន និងប្រើប្រាស់សម្រាប់ទិញមាស គ្រឿងអលង្ការ និងប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិដីធ្លីចំនួន ២៨ កន្លែង។

រឿងកាន់តែទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍ បន្ទាប់ពីមានការបង្ហាញរូបភាពពីកាមេរ៉ាសុវត្ថិភាព ដែលត្រូវបានរាយការណ៍ថាបានបង្ហាញព្រះចៅអធិការជាមួយជំនួយការរបស់ព្រះអង្គនៅក្នុងបរិវេណវត្ត។ រូបភាពទាំងនេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាផ្នែកមួយនៃការស៊ើបអង្កេត។

បញ្ហាមិនបានបញ្ចប់ត្រឹមនេះទេ។ ក៏មានការរាយការណ៍អំពីវត្ថុសក្កិសិទ្ធិមួយដែលផលិតដោយវត្តរបស់ព្រះចៅអធិការរូបនេះ និងត្រូវបានអតីតឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី Anutin Charnvirakul ពាក់កាលពីឆ្នាំមុន។ វត្ថុនោះត្រូវបានរាយការណ៍ថាមានតម្លៃប្រមាណ ៣ លានបាត។

យ៉ាងណាក៏ដោយ មិនមានការចោទប្រកាន់ថា លោក Anutin បានប្រព្រឹត្តខុសច្បាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងរឿងនេះឡើយ។ ប៉ុន្តែការបង្ហាញរូបភាពជាសាធារណៈបានបង្កឱ្យមានការពិភាក្សាអំពីទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកនយោបាយ ព្រះសង្ឃ និងឥទ្ធិពលសង្គម។

៤. ពេលដែលទំនុកចិត្តកំពុងត្រូវបានសាកល្បង
អ្វីដែលធ្វើឱ្យស្ថានការណ៍បច្ចុប្បន្នខុសពីរឿងអាស្រូវដែលធ្លាប់កើតឡើងជាបន្តបន្ទាប់នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាថៃ មិនមែនជាឧក្រិដ្ឋកម្មណាមួយតែមួយឡើយ។

បញ្ហាសំខាន់គឺ ផលប៉ះពាល់ជារួម។

ក្នុងរយៈពេលប្រមាណ ១៤ ខែ មានករណីធំៗជាបន្តបន្ទាប់ ហើយករណីនីមួយៗត្រូវបានពង្រីកការចាប់អារម្មណ៍តាមរយៈវីដេអូ កាមេរ៉ាសុវត្ថិភាព និងបណ្តាញសង្គម។ នេះធ្វើឱ្យការដោះស្រាយរឿងអាស្រូវដោយស្ងាត់ៗ ឬត្រឹមការឱ្យព្រះសង្ឃសឹក មិនងាយគ្រប់គ្រាន់ដូចមុនទៀតឡើយ។

ប្រជាជនមួយចំនួនបានបង្ហាញការខកចិត្តតាមរយៈការផ្លាស់ប្តូររបៀបបរិច្ចាគ។ អ្នកខ្លះនិយាយថា ពួកគេចង់បរិច្ចាគទៅមន្ទីរពេទ្យជំនួសឱ្យវត្ត ខណៈអ្នកផ្សេងទៀតបានសារភាពថា ទំនុកចិត្តលើព្រះសង្ឃមួយចំនួនបានថយចុះ។

ប៉ុន្តែការរិះគន់ទាំងនេះមិនមានន័យថា ប្រជាជនថៃបោះបង់ព្រះពុទ្ធសាសនានោះទេ។ មនុស្សជាច្រើននៅតែបែងចែកយ៉ាងច្បាស់រវាង សាសនា និងបុគ្គលដែលប្រព្រឹត្តខុស។

បញ្ហាគឺថា នៅពេលរឿងអាស្រូវកើតឡើងម្តងហើយម្តងទៀត ការបែងចែករវាងស្ថាប័ន និងបុគ្គលអាចកាន់តែពិបាកសម្រាប់សាធារណជន។

៥. តើប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងសង្ឃត្រូវការកំណែទម្រង់ដែរឬទេ?

ក្រុមប្រឹក្សាសង្ឃកំពូល ដែលជាស្ថាប័នគ្រប់គ្រងព្រះពុទ្ធសាសនាកម្រិតខ្ពស់របស់ថៃ ក៏បានទទួលស្គាល់ថា ច្បាប់សង្ឃឆ្នាំ១៩៦២ ដែលជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងវិន័យសង្ឃ ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងបរិបទសង្គមខុសពីសម័យបច្ចុប្បន្ន។

ការរីកចម្រើននៃបច្ចេកវិទ្យា បណ្តាញសង្គម ប្រព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុទំនើប និងសកម្មភាពអនឡាញ បានធ្វើឱ្យការគ្រប់គ្រងសង្ឃកាន់តែស្មុគស្មាញ។

តាមការរាយការណ៍ កំពុងមានការរៀបចំកំណែទម្រង់មួយចំនួន រួមមានការធ្វើឱ្យនីតិវិធីដោះស្រាយករណីមានប្រសិទ្ធភាព និងលឿនជាងមុន ការបង្កើនការត្រួតពិនិត្យលើព្រះសង្ឃជាន់ខ្ពស់ និងការពិចារណាលើវិធានការថ្មីៗចំពោះទំនាក់ទំនងដែលរំលោភវិន័យ ឬច្បាប់រវាងព្រះសង្ឃ និងស្ត្រី។

ប៉ុន្តែសំណួរដ៏ធំមួយនៅតែមាន៖ តើកំណែទម្រង់ទាំងនេះអាចមកដល់មុនពេលករណីអាស្រូវថ្មីៗកើតឡើងបន្ថែមទៀតឬទេ?

៦. បញ្ហាដែលធំជាងរឿងអាស្រូវ

មានចំណុចមួយដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍៖ ទោះបីមានរឿងអាស្រូវជាបន្តបន្ទាប់ក៏ដោយ ប្រជាជនថៃជាច្រើននៅតែបែងចែករវាងសង្ឃ និងសាសនា។ ពួកគេអាចរិះគន់ព្រះសង្ឃដែលប្រព្រឹត្តខុស ប៉ុន្តែនៅតែរក្សាជំនឿ និងការគោរពចំពោះព្រះធម៌។

ភាពខុសគ្នារវាង ស្ថាប័នសាសនា និង បុគ្គលដែលបម្រើក្នុងស្ថាប័ននោះ ប្រហែលជាអ្វីដែលកំពុងជួយទប់ស្កាត់មិនឱ្យរឿងអាស្រូវនាំទៅដល់វិបត្តិជំនឿទាំងមូល។

ប៉ុន្តែប្រសិនបើរឿងអាស្រូវដដែលៗបន្តកើតឡើងជាញឹកញាប់ ខ្សែបន្ទាត់នេះក៏អាចកាន់តែស្រពិចស្រពិល។

ដូច្នេះ សំណួរដែលសង្គមថៃត្រូវពិចារណានៅពេលនេះ មិនមែនត្រឹមតែថា តើព្រះចៅអធិការម្នាក់មានទោសឬអត់ ឬតើករណីកិបកេងប្រាក់ណាមួយនឹងត្រូវបានដោះស្រាយយ៉ាងដូចម្តេចនោះទេ។

សំណួរធំជាងនេះគឺ៖ នៅពេលដែលស្ថាប័នសាសនាមួយកំពុងក្លាយជាប្រធានបទនៃការសង្ស័យជាបន្តបន្ទាប់ តើស្ថាប័នដែលធ្លាប់ទទួលបានអំណាច និងសិទ្ធិអំណាចខាងសីលធម៌ដោយសារទំនុកចិត្តរបស់សាធារណជន អាចរក្សាទំនុកចិត្តនោះបានយូរប៉ុណ្ណា?

ហើយប្រហែលជានេះជាពេលដែលព្រះពុទ្ធសាសនាថៃត្រូវប្រឈមមុខនឹងការងារដ៏ធំបំផុតមួយរបស់ខ្លួនក្នុងរយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍៖ ការកសាងទំនុកចិត្តរបស់សាធារណជនឡើងវិញ តាមរយៈតម្លាភាព គណនេយ្យភាព និងកំណែទម្រង់ស្ថាប័ន។

អត្ថបទ៖ រួម រក្ស
១២ កញ្ញា ២០២៦