ឧស្សាហកម្មនាំចេញសំខាន់ៗ៨ តម្លៃជាង៥០ពាន់លានដុល្លាររបស់ថៃ ប្រឈមនឹងការត្រួតពិនិត្យពីគយអាម៉េរិក លើករណីបន្លំប្រភពដើមទំនិញ

លោក អាត ភីសានវ៉ានិច (Aat Pisanwanich) សាស្ត្រាចារ្យផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចនៃសាកលវិទ្យាល័យ រ៉ាំងស៊ីត បានគូសបញ្ជាក់ថា វិស័យឧស្សាហកម្មទាំង៨របស់ប្រទេសថៃ ដែលប្រឈមនឹងការរឹតបន្តឹង និងការត្រួតពិនិត្យយ៉ាងតឹងរ៉ឹងពីអាម៉េរិក លើការបន្លំប្រភពដើមទំនិញសុទ្ធសឹងជាស្នូលសេដ្ឋកិច្ចដ៏រឹងមាំ ដោយវាបានគ្របដណ្ដប់រហូតដល់ទៅជាង៧២% នៃទំហំនាំចេញសរុបរបស់ថៃ ទៅកាន់ទីផ្សារអាម៉េរិក ក្នុងឆ្នាំ២០២៥។
ការប្រឈមការត្រួតពិនិត្យប្រភពដើមទំនិញរបស់ថៃ ពីសំណាក់អាជ្ញាធរគយអាម៉េរិកនេះ បន្ទាប់ពីការិយាល័យពាណិជ្ជកម្ម និងគោលនយោបាយផលិតកម្មនៃសេតវិមានអាម៉េរិក បានចេញផ្សាយរបាយការណ៍ក្រោមចំណងជើងថា ល្បិចកលបន្លំប្រភពដើមទំនិញដ៏ធំ ៖ ការកើនឡើង វិសាលភាព និងផលប៉ះពាល់ កាលពីថ្ងៃទី១៣ ខែសីហា កន្លងទៅថ្មីៗនេះ។ នៅក្នុងរបាយការណ៍រនោះ សេតវិមានបានលាតត្រដាងពីល្បិចកលស៊ីជម្រៅរបស់ក្រុមហ៊ុនចិន ដែលបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រដឹកជញ្ជូនបន្ត ដំឡើង ឬកែច្នៃបន្តិចបន្តួចរួចប្តូរស្លាកសញ្ញា និងកែបន្លំឯកសារដឹកជញ្ជូនតាមរយៈប្រទេសទី៣ ដើម្បីជ្រកក្រោមស្លាកប្រភពដើមថ្មី ក្នុងបំណងគេចចេញពីរបាំងពន្ធអាករដ៏ធ្ងន់ធ្ងររបស់អាម៉េរិក។ នៅក្នុងប្រព័ន្ធវាយតម្លៃថ្មីនេះ សហរដ្ឋអាម៉េរិកបានដាក់ប្រទេសថៃឱ្យស្ថិតក្នុងក្រុមប្រឈមហានិភ័យកម្រិតទី២ រួមជាមួយប្រេស៊ីល ឥណ្ឌូនេស៊ី ម៉ាឡេស៊ី ទួកគី និងវៀតណាម ដោយសារបណ្តាប្រទេសទាំងនេះមានចំណងទាក់ទង និងការតភ្ជាប់ខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់យ៉ាងស៊ីជម្រៅជាមួយប្រទេសចិន។
លោកសាស្ត្រាចារ្យ អាត ភីសានវ៉ានិច បានសង្កត់ធ្ងន់ថា ទោះបីប្រទេសថៃស្ថិតនៅក្នុងការចាត់ថ្នាក់ក្នុងក្រុមកម្រិត២ គ្រាន់តែជាការកំណត់កម្រិតហានិភ័យ ហើយមិនទាន់ជាបទចោទប្រកាន់ផ្លូវការ ឬនាំទៅរកការដាក់ពន្ធសងសឹកភ្លាមៗក៏ដោយ ប៉ុន្តែវានឹងក្លាយជារលកសម្ពាធថ្មី ដែលបង្ខំឱ្យអាជ្ញាធរគយអាម៉េរិក ចោទសួរ ដេញដោល និងរឹតបន្តឹងការពិនិត្យឯកសារ និងខ្សែច្រវាក់ផលិតកម្មជាក់ស្តែងនៅតាមរោងចក្រថៃយ៉ាងហ្មត់ចត់បំផុត។
ក្រុមឧស្សាហកម្មប្រឈមទាំង៨របស់ថៃ ដែលមានទំហំនាំចេញសរុបជាង៥២ពាន់លានដុល្លាររួមមានឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិច និងគ្រឿងម៉ាស៊ីនអគ្គិសនី, គ្រឿងចក្រ និងគ្រឿងបន្លាស់, ដែក និងដែកថែប, ផលិតផលធ្វើពីដែក ឬដែកថែប, ប្លាស្ទិក និងផលិតផលប្លាស្ទិក, យានយន្ត និងគ្រឿងបន្លាស់, ស្ពាន់ និងផលិតផលស្ពាន់ និងឧបករណ៍វាស់ស្ទង់ ឧបករណ៍វេជ្ជសាស្ត្រ និងអុបទិក។
អ្វីដែលគួរឱ្យកត់សម្គាល់នោះ គឺភាពផ្ទុយគ្នាយ៉ាងខ្លាំងរវាងតួលេខនាំចេញ និងសមត្ថភាពផលិតកម្មពិតប្រាកដនៅក្នុងប្រទេសថៃ។ ទិន្នន័យចន្លោះឆ្នាំ២០២១-២០២៥ បង្ហាញថា ស្របពេលតួលេខនាំចេញទៅអាម៉េរិកហក់ឡើង ប៉ុន្តែអត្រាប្រតិបត្តិការអាជីវកម្ម និងសមត្ថភាពផលិតកម្មក្នុងរោងចក្រននៅប្រទេសថៃ លើវិស័យទាំងនេះបែរជាធ្លាក់ចុះយ៉ាងគំហុក។ គម្លាតខុសប្រក្រតីនេះបានបង្ហាញឱ្យឃើញថា ថៃកំពុងធ្លាក់ចូលក្នុងអន្ទាក់ នៃច្រកឆ្លងកាត់ ដោយសាររោងចក្រក្នុងស្រុកពឹងផ្អែកខ្លាំងពេកលើការនាំចូលវត្ថុធាតុដើម ឬគ្រឿងបន្លាស់ពាក់កណ្តាលសម្រេចពីចិន យកមកដំឡើងបន្តិចបន្តួច ដើម្បីប្តូរប្រភពដោយទំនិញ។ បញ្ហានេះមិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យឧស្សាហកម្មថៃបាត់បង់ម្ចាស់ការលើខ្សែច្រវាក់តម្លៃប៉ុណ្ណោះទេថែមទាំងកំពុងញ៉ាំងឱ្យប្រទេសនេះរំកិលខ្លួនទៅជិតតំបន់គ្រោះថ្នាក់នៃការដាក់ទណ្ឌកម្មពាណិជ្ជកម្មពីសំណាក់អាម៉េរិក៕

អត្ថបទៈ សួន ឡង់ទី