សាស្ត្រាចារ្យរង ត្រាន់ វិញ ហុង (Tran Vinh Hung) នាយកមន្ទីរពេទ្យ ប៊ិញ ដាន បានបញ្ជាក់ថា ផ្អែកតាមទិន្នន័យចុងក្រោយរបស់ GLOBOCAN ដែលជាមូលដ្ឋានទិន្នន័យមហារីកពិភពលោក គ្រប់គ្រងដោយទីភ្នាក់ងារអន្តរជាតិសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវមហារីក នៃអង្គការសុខភាពពិភពលោក បានបង្ហាញថា បច្ចុប្បន្នជំងឺមហារីកក្រពេញប្រូស្តាត មហារីកប្លោកនោម និងមហារីកតម្រងនោម គឺជាឃាតករលាក់មុខដ៏កាចសាហាវបំផុតក្នុងប្រព័ន្ធផ្លូវទឹកនោមនៅប្រទេសវៀតណាម ដោយក្នុងមួយឆ្នាំៗបានឆក់យកសុខភាពប្រជាជនថ្មីៗជាង១ម៉ឺននាក់។
មន្ទីរពេទ្យ ប៊ិញ ដាន ដែលជាមជ្ឈមណ្ឌលព្យាបាលប្រព័ន្ធទឹកនោមឈានមុខគេមួយបានទម្លាយតួលេខថា ក្នុងមួយឆ្នាំៗមន្ទីរពេទ្យត្រូវទទួលបន្ទុកពិនិត្យ និងព្យាបាលជំងឺមហារីកក្រៅមន្ទីរពេទ្យជាង៣០,០០០ ករណី និងត្រូវធ្វើការវះកាត់សង្គ្រោះជីវិតអ្នកជំងឺមហារីកផ្លូវទឹកនោមជាង៥,០០០ករណី។ គ្រាន់តែក្នុងឆ្នាំ២០២៥ កន្លងទៅ សំណាករោគសាស្ត្រជាង២៥,៧០០ ត្រូវបានយកមកពិនិត្យ ដោយក្នុងនោះមានរហូតដល់ទៅជាង៦,២០០សំណាកមានដុះកោសិកាមហារីកប្រព័ន្ធផ្លូវទឹកនោម។
ទោះបីជាបច្ចុប្បន្នការរកឃើញជំងឺមហារីកក្រពេញប្រូស្តាតមានភាពហ្មត់ចត់ជាងមុន ដោយសារបច្ចេកវិទ្យាទំនើប និងការយល់ដឹងពីសុខភាពក្តី ប៉ុន្តែចំណុចគួរឱ្យរន្ធត់បំផុតដែលគ្រូពេទ្យបានព្រមាននោះ គឺ មានអ្នកជំងឺត្រឹមតែ២០%ប៉ុណ្ណោះ ដែលបានមកធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យទាន់ពេលវេលា ចំណែកឯ៨០%ផ្សេងទៀត គឺសុទ្ធតែមកមន្ទីរពេទ្យក្នុងស្ថានភាពហួសពេល ឬស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលចុងក្រោយទៅហើយ។ ការធ្វេសប្រហែសនេះ មិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យការព្យាបាលជួបការលំបាកខ្លាំង និងចំណាយថវិការាប់មិនអស់នោះទេ ប៉ុន្តែវាបានកាត់ផ្តាច់ឱកាសរស់រានមានជីវិត និងបំផ្លាញគុណភាពជីវិតទាំងស្រុងតែម្តង។
បុរសដែលមានឪពុក ឬសាច់ញាតិធ្លាប់មានប្រវត្តិកើតជំងឺមហារីកក្រពេញប្រូស្តាត គឺមានភាគរយខ្ពស់បំផុតក្នុងការទទួលមរតកជំងឺកាចសាហាវនេះ។ ដូច្នេះបុរសៗទាំងអស់ត្រូវពិនិត្យសុខភាពក្រពេញប្រូស្តាតជាប្រចាំចាប់ពីអាយុ៥០ឆ្នាំឡើងទៅ ឬចាប់ពីអាយុ៤០ឆ្នាំសម្រាប់អ្នកដែលមានប្រវត្តិគ្រួសារធ្លាប់កើតជំងឺនេះ។ កុំរង់ចាំរហូតដល់ចេញរោគសញ្ញាទើបមកពិនិត្យ ព្រោះវាអាចនឹងយឺតពេល។
ក្រៅពីកត្តាហ្សែន ក្រុមគ្រូពេទ្យជំនាញ ក៏បានដាក់ការក្រើនរំលឹកយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ដល់បុរសៗ ឱ្យផ្លាស់ប្តូររបៀបរបបរស់នៅជាបន្ទាន់។ ទម្លាប់អាក្រក់ប្រចាំថ្ងៃ ដូចជាការសេពគ្រឿងស្រវឹងហួសប្រមាណ ការជក់បារី ការមិនគ្រប់គ្រងទម្ងន់ និងការបរិភោគអាហារគ្មានតុល្យភាព សុទ្ធសឹងតែធាតុផ្សំអាចបង្កឱ្យកើតជំងឺមហារីកក្រពេញប្រូស្តាត។ មានតែការពិនិត្យសុខភាពជាប្រចាំ ការរស់នៅប្រកបដោយអនាម័យសរីរាង្គ និងការកាត់បន្ថយសារធាតុពុលចូលក្នុងរាងកាយប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចជួយដកខ្លួនចេញពីកណ្ដាប់ដៃនៃជំងឺមហារីកផ្លូវទឹកនោមដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចនេះបាន៕
ដោយ: តែម សុខុម