យោងតាមសេចក្តីរាយការណ៍នានា មនុស្សជាង៥០ម៉ឺននាក់បានចូលរួមធ្វើបាតុកម្មនៅទូទាំងប្រទេសបារាំង ដោយសារការមិនពេញចិត្តចំពោះស្ថានភាពនៅតាមសាលារៀន កង្វះគ្រូបង្រៀន ការកើនឡើងនៃថ្លៃចំណាយលើជីវភាពរស់នៅ និងកង្វះថវិកាសម្រាប់សេវាសាធារណៈ។ ការតវ៉ាភាគច្រើនប្រព្រឹត្តទៅដោយសន្តិវិធី ប៉ុន្តែអំពើហិង្សា ការលួចប្លន់ និងការដុតបំផ្លាញបាននាំឱ្យមានការចាប់ខ្លួនមនុស្សប្រមាណ២,៤០០នាក់ គិតត្រឹមថ្ងៃទី១៩ ខែតុលា។
ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ ឱនភាពថវិការបស់បារាំងមានអត្រា៥,១% នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) ខណៈបំណុលសាធារណៈកើនឡើងដល់ជាង១១៥% នៃ GDP។ អង្គការសម្រាប់កិច្ចសហប្រតិបត្តិការ និងអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច (OECD) ព្យាករថា សេដ្ឋកិច្ចបារាំងនឹងកើនឡើងត្រឹមតែ០,៧%ប៉ុណ្ណោះក្នុងឆ្នាំ២០២៦។
ការកើនឡើងនៃថ្លៃខ្ចីប្រាក់ក៏កំពុងដាក់សម្ពាធលើរដ្ឋាភិបាល ដោយធ្វើឱ្យថវិកាដែលអាចបែងចែកសម្រាប់វិស័យសុខាភិបាល អប់រំ និងសេវាសាធារណៈផ្សេងៗកាន់តែមានកម្រិត ខណៈការចំណាយលើការសងបំណុលកើនឡើង។ ជាមួយគ្នានេះ ប្រជាជនវ័យចំណាស់កំពុងដាក់សម្ពាធបន្ថែមលើប្រព័ន្ធប្រាក់សោធននិវត្តន៍ ខណៈការប៉ុនប៉ងដំឡើងអាយុចូលនិវត្តន៍កន្លងមកក៏បានបង្កឱ្យមានការតវ៉ាយ៉ាងទូលំទូលាយ។
ក្រុមអ្នកជំនាញសេដ្ឋកិច្ចថៃយល់ថា បទពិសោធរបស់បារាំងគួរតែជាមេរៀនសម្រាប់ប្រទេសថៃ ដែលកំពុងប្រឈមនឹងតម្រូវការកើនឡើងលើការថែទាំមនុស្សចាស់ សេវាសុខាភិបាល និងការវិនិយោគសាធារណៈ។ លោក អាធីផាត់ មុធិតាឆារឿន (Athiphat Muthitacharoen) សាស្ត្រាចារ្យសេដ្ឋកិច្ចនៃសាកលវិទ្យាល័យជូឡាឡុងកន បានព្រមានថា ឱនភាពថវិកាដែលបន្តអូសបន្លាយអាចធ្វើឱ្យទំនុកចិត្តរបស់វិនិយោគិនធ្លាក់ចុះ និងធ្វើឱ្យថ្លៃដើមនៃការខ្ចីប្រាក់កាន់តែខ្ពស់។
ជាមួយគ្នានេះ អតីតទេសាភិបាលធនាគារកណ្តាលថៃ លោក ប្រាសាន ត្រៃរ័ត្នវរៈគុល (Prasarn Trairatvorakul) បានសង្កត់ធ្ងន់លើសារសំខាន់នៃការបែងចែកថវិកាឱ្យមានតុល្យភាព។ ចំណែកលោក សុផាវុធ សៃឈឿ (Supavud Saicheua) ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច និងសង្គមជាតិថៃ បានព្រមានថា បញ្ហាបំណុលរបស់បារាំងអាចបង្កផលប៉ះពាល់ដល់ប្រទេសផ្សេងៗក្នុងតំបន់ចាយប្រាក់អឺរ៉ូ ជាពិសេសប្រទេសដែលមានបំណុលខ្ពស់៕