ត្រឹមតែ៣ខែប៉ុណ្ណោះនៃការកាន់អំណាច រដ្ឋបាលរបស់លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី អានុទីន ឆានវីរៈគុល ត្រូវប្រឈមមុខនឹងរលកមន្ទិលសង្ស័យ និងការរិះគន់យ៉ាងចាស់ដៃពីសំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋ។ ជំនួសឱ្យការបង្អួតសមិទ្ធផលគោលនយោបាយជាដុំកំភួន រដ្ឋាភិបាលលោក អនុទីន កំពុងត្រដរខ្យល់ជាមួយវិបត្តិជុំទិសរាប់ចាប់តាំងពីបន្ទុកសេដ្ឋកិច្ច ដែលជិះជាន់ជីវភាពប្រជាជន ភាពកកស្ទះក្នុងប្រព័ន្ធរដ្ឋបាល រហូតដល់រឿងអាស្រូវពុករលួយ ដែលកំពុងធ្វើឱ្យទំនុកចិត្តរបស់ពលរដ្ឋដាំក្បាលចុះយ៉ាងខ្លាំងលើរដ្ឋាភិបាលចម្រុះមួយនេះ។
ក្រុមអ្នកវិភាគនយោបាយមើលឃើញថា ស្ថានភាពអាសន្ននេះមិនមែនកើតចេញពីកំហុសឆ្គងគោលនយោបាយតែមួយមុខនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាផលវិបាកដែលបណ្តាលមកពីជំងឺរ៉ាំរ៉ៃ នៃរចនាសម្ព័ន្ធ ដែលរដ្ឋាភិបាលបរាជ័យក្នុងការដោះស្រាយជាបន្តបន្ទាប់។
ទោះបីជារដ្ឋាភិបាលបានខិតខំប្រឹងប្រែងបន្ធូរបន្ថយបន្ទុកចំណាយរស់នៅរបស់ប្រជាជន តាមរយៈវិធានការជំរុញសេដ្ឋកិច្ចរយៈពេលខ្លីដូចជាកម្មវិធីថៃ ជួយថៃ ក៏ដោយ ប៉ុន្តែក្រុមអ្នករិះគន់បានវាយប្រហារថា នេះគ្រាន់តែជាថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់បណ្តោះអាសន្នតែប៉ុណ្ណោះ។ វាមិនអាចព្យាបាលជំងឺសេដ្ឋកិច្ចដ៏ស៊ីជម្រៅបានឡើយ មិនថាតែបញ្ហាផលិតភាពធ្លាក់ចុះ ភាពប្រកួតប្រជែងទន់ខ្សោយ និងគម្លាតវិសមភាពសង្គមនោះទេ។
លោក អូឡាន ធីនបាងថេវ (Olarn Thinbangtieo) ព្រឹទ្ធបុរសរងនៃមហាវិទ្យាល័យវិទ្យាសាស្ត្រនយោបាយ និងច្បាប់នៅសាកលវិទ្យាល័យ បូរ៉ាផា បានលើកឡើងថា ឧបសគ្គដ៏ធំបំផុតរបស់លោក អានុទីន នាពេលនេះ គឺយន្តការរដ្ឋផ្ទាល់តែម្តង។ លោកបានសង្កត់ធ្ងន់ថា ប្រព័ន្ធរដ្ឋបាលថៃកំពុងចុះខ្សោយ និងរលួយដូចជាដំបៅ ដែលកំពុងតែអាប់សែ និងកខ្ទុះ។
ជាមួយគ្នានេះលោក ថាណាផន ស្រ៊ីយ៉ាគុល (Thanaporn Sriyakul) នាយកវិទ្យាស្ថានវិភាគគោលនយោបាយ និងសាធារណៈបានគូសបញ្ជាក់ថា រដ្ឋាភិបាលថៃបានបាត់បង់រយៈពេលក្រេបទឹកឃ្មុំក្នុងល្បឿនយ៉ាងលឿនខុសពីធម្មតា។ ជាទូទៅប្រជាជនថៃ តែងតែផ្តល់ឱកាស និងពេលវេលាឱ្យរដ្ឋាភិបាលថ្មីយ៉ាងហោចណាស់៦ខែ ប៉ុន្តែសម្រាប់រដ្ឋបាលលោក អានុទីន ត្រឹមតែ៣ខែប៉ុណ្ណោះ ពលរដ្ឋបានបាត់បង់ជំនឿចិត្តលើសមត្ថភាព និងប្រសិទ្ធភាពការងារទៅហើយ។
លោកបានបន្ថែមថា លោក អានុទីន កំពុងប្រឈមមុខនឹងរឿងអាស្រូវធំៗចំនួន៣រួមមានវិបត្តិភាពតម្លាភាព ដោយគម្រោងធំៗរបស់រដ្ឋ ជាពិសេសគំនិតផ្តួចផ្តើមលិខិតឆ្លងដែន TH-AI ដែលកំពុងរងការសង្ស័យយ៉ាងខ្លាំងពីសាធារណជន, ភាពមិនប្រក្រតីក្នុងការត្រួតពិនិត្យ និងជ្រើសរើសបុគ្គលិករដ្ឋ និងវិបត្តិសមត្ថភាពគណៈរដ្ឋមន្ត្រី ដែលពោរពេញដោយមន្ត្រីគ្មានស្នាដៃជាក់ស្តែង ដោយក្រុមអ្នករិះគន់ចោទប្រកាន់ថា រដ្ឋមន្ត្រីមួយចំនួនពឹងផ្អែកតែលើការបង្កើតរូបភាពលើបណ្តាញសង្គមជាជាងការដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមជាក់ស្តែងជូនប្រជាពលរដ្ឋ៕
ដោយៈ សរ សុជាតិ
