នាយករដ្ឋមន្ត្រីសិង្ហបុរី លោក ឡរេន វង់ (Lawrence Wong) បានប្រកាសកញ្ចប់គាំទ្រកុមារថ្មី ដើម្បីកាត់បន្ថយបន្ទុកចំណាយសម្រាប់គ្រួសារដែលមានកូន។ កញ្ចប់គាំទ្រថ្មីនេះ រួមមាន ប្រាក់អំណោយសម្រាប់ការសម្រាកទារកម្នាក់ចំនួន១០,០០០ដុល្លារ ប្រាក់ជួយចិញ្ចឹម២,០០០ដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំ សម្រាប់កុមារម្នាក់ចាប់ពីកើតរហូតដល់អាយុ១៦ឆ្នាំ ជំនួយសម្រាប់កាត់បន្ថយថ្លៃថែទាំកុមារឱ្យមកនៅត្រឹមប្រហែល១៥០ដុល្លារក្នុងមួយខែ និងប្រាក់បន្ថែមចំនួន១០,០០០ដុល្លារសម្រាប់ការសិក្សា បន្ទាប់ពីមធ្យមសិក្សា។
ចំណុចសំខាន់មួយទៀត គឺកុមារសិង្ហបុរី គ្រប់រូបនឹងទទួលបានការគាំទ្រជាមូលដ្ឋានដូចៗគ្នា មិនថាពួកគេជាកូនទី១ កូនទី២ ឬកូនទី៣នោះឡើយ។ ការគាំទ្រក៏មិនផ្តោតត្រឹមពេលកូនទើបតែកើតនោះដែរ ប៉ុន្តែនឹងបន្តជាប្រចាំរហូតដល់ពួកគេធំដឹងក្ដី ដើម្បីជួយគ្រួសារពលរដ្ឋទប់ទល់នឹងការចំណាយដែលកើនឡើងតាមអាយុរបស់កុមារ។
រដ្ឋាភិបាលសិង្ហបុរី ក៏នឹងសងថ្លៃឈប់សម្រាកដែលពាក់ព័ន្ធការថែទាំកូនជូននិយោជកពេញលេញតាមកម្រិតកំណត់ផងដែរ ខណៈដែលច្បាប់ឈប់សម្រាកថែទាំកូននឹងកើនឡើងដល់ចន្លោះពី៨-១២ថ្ងៃក្នុងមួយឆ្នាំសម្រាប់ឪពុកម្តាយម្នាក់អាស្រ័យលើចំនួនកូនដែលពួកគេមាន។
ទោះជាយ៉ាងណាប្រាក់ជំនួយតែមួយមុខមិនអាចដោះស្រាយបញ្ហាទាំងអស់របស់គ្រួសារពលរដ្ឋសិង្ហបុរីបានឡើយ។ ឪពុកម្តាយនៅតែប្រឈមនឹងម៉ោងធ្វើការយូរ ការងារមិនសូវមានភាពបត់បែន និងការបាត់បង់ឱកាសការងារ ឬប្រាក់ចំណូលដោយសារការមើលថែកូន ជាពិសេសសម្រាប់ស្ត្រីជាម្ដាយ។
ដូចនេះកញ្ចប់ជំនួយថ្មីនេះអាចជាការផ្លាស់ប្តូរដ៏ធំមួយក្នុងគោលនយោបាយគ្រួសារនៅសិង្ហបុរី ប៉ុន្តែសំណួរសួរថា តើការជួយចិញ្ចឹមកូនម្នាក់ៗចាប់ពីកើតរហូតដល់អាយុ១៦ឆ្នាំសរុបជាង៥៥,០០០ដុល្លារអាម៉េរិក នេះអាចធ្វើឱ្យពលរដ្ឋសិង្ហបុរី ហ៊ានមានកូនកាន់តែច្រើនដែរ ឬទេ?
ដោយ: តែម សុខុម