ឱនភាពពាណិជ្ជកម្មរវាងសហភាពអឺរ៉ុប និងចិន បានកើនដល់កម្រិតកំណត់ត្រាជាង១,១ពាន់លានដុល្លារក្នុងមួយថ្ងៃកាលពីអំឡុងឆ្នាំ២០២៥។ ស្ថានភាពនេះជំរុញឱ្យទីក្រុងព្រុចសែល ទាមទារឱ្យមានទំនាក់ទំនងពាណិជ្ជកម្មដែលមានភាពយុត្តិធម៌ និងមានតុល្យភាពជាងមុន។ មន្ត្រីអឺរ៉ុប បានចោទថា ចិន កំពុងបញ្ចេញទំនិញដែលទទួលបានការឧបត្ថម្ភធនពីរដ្ឋចូលទីផ្សារអឺរ៉ុប ខណៈក្រុមហ៊ុនអឺរ៉ុប វិញនៅតែពិបាកចូលទៅកាន់ទីផ្សារចិន។ ទោះបីជាស្នងការពាណិជ្ជកម្មសហភាពអឺរ៉ុបលោក ម៉ារ៉ូស សេហ្វកូវិច (Maros Sefcovic) បានកំណត់ឱសានវាទដល់ខែតុលា ដើម្បីឱ្យចិនបង្ហាញសម្បទានជាក់ស្តែងក៏ដោយ ក៏ក្រុមអ្នកជំនាញយល់ថា ទីក្រុងប៉េកាំងគ្មានហេតុផលគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការផ្លាស់ប្តូរគោលនយោបាយធំៗនោះឡើយ ព្រោះសេដ្ឋកិច្ចរបស់ខ្លួននៅតែពឹងផ្អែកលើការនាំចេញ ហើយការបន្ថយការនាំចេញអាចប៉ះពាល់ដល់ក្រុមហ៊ុនចិន និងការងាររាប់លានកន្លែង។
លើសពីនេះ ចិន ក៏កាន់សន្លឹកបៀរដ៏មានឥទ្ធិពលមួយនៅក្នុងដៃដែរ នោះគឺការគ្រប់គ្រងការផ្គត់ផ្គង់រ៉ែដីកម្រ ដែលជាវត្ថុធាតុដើមដ៏សំខាន់សម្រាប់ឧស្សាហកម្មរថយន្ត បច្ចេកវិទ្យា និងវិស័យការពារជាតិរបស់អឺរ៉ុប។ កន្លងមកទីក្រុងប៉េកាំង បានបង្ហាញរួចមកហើយថា ខ្លួនអាចប្រើប្រាស់ការរឹតបន្តឹងការនាំចេញជាឧបករណ៍ដាក់សម្ពាធ ប្រសិនបើអឺរ៉ុប រឹតបន្តឹងវិធានការពាណិជ្ជកម្ម។ ទន្ទឹមនេះសហភាពអឺរ៉ុប ក៏នៅតែមានការខ្វែងគំនិតគ្នាផ្ទៃក្នុងផងដែរ ជុំវិញការប្រឈមមុខតតាំងជាមួយចិន។ ទោះបីជាទីក្រុងព្រុចសែលកំពុងពិចារណាដាក់ពន្ធគយថ្មី កំណត់កូតានាំចូល និងកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់របស់ចិនយ៉ាងណាក្ដី ក៏វិធានការទាំងនេះអាចត្រូវការពេលជាច្រើនឆ្នាំទម្រាំអាចអនុវត្តបានពេញលេញ។ ក្រុមអ្នកវិភាគជឿថា ប៉ុន្មានខែខាងមុខនេះ នឹងក្លាយជាចំណុចសម្រេចថាសហភាពអឺរ៉ុប អាចបង្ខំឱ្យចិនធ្វើសម្បទានពាណិជ្ជកម្មបានដែរ ឬក៏អត់ ឬក៏ភាពតានតឹងរវាងមហាអំណាចសេដ្ឋកិច្ចទាំងពីរនឹងវិវឌ្ឍទៅជាសង្គ្រាមពាណិជ្ជកម្មកាន់តែក្ដៅគគុក៕
ដោយ: តែម សុខុម