បើយោងតាមការចុះផ្សាយរបស់សារព័ត៌មាន China Daily ប្រទេសចិន បានក្តោបក្តាប់ការផលិតពេជ្រក្នុងបន្ទីរពិសោធន៍រហូតដល់ទៅជាង៧០% នៃទីផ្សារពិភពលោក។ ក្នុងនោះស្រុក ជើឆេង ក្នុងខេត្តហឺណាន តែមួយ បានរួមចំណែកជិតពាក់កណ្តាលនៃផលិតកម្មសរុបរបស់ចិន ហើយគិតត្រឹមឆ្នាំ២០២៥ ចំណែកផលិតកម្មរបស់ស្រុកនេះបានកើនឡើងរហូតដល់៦០%។
ការផ្ទុះឡើងនៃខ្សែច្រវាក់ផលិតកម្មពេជ្រយ៉ាងឆាប់រហ័សនេះ បានរុញច្រានឱ្យតម្លៃពេជ្រផលិតនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ធ្លាក់ថ្លៃយ៉ាងគំហុករហូតដល់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយចិនប្រសិទ្ធនាមថា ជាពេជ្រតម្លៃថោកដូចស្ពៃក្តោប។ តាមប្រភពពី Our China Story ពេជ្របណ្តុះក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍មានតម្លៃថោកជាងពេជ្រធម្មជាតិរាប់សិបដង។ តួយ៉ាងពេជ្រមន្ទីរពិសោធន៍ទំហំ១ការ៉ាត់ត្រូវគេដាក់លក់លើបណ្តាញអ៊ីនធឺណិតក្នុងតម្លៃត្រឹមតែ១,០០០ ទៅ២,០០០យន់ ឬប្រមាណ១៤០ទៅ២៨០ដុល្លារប៉ុណ្ណោះ។
សម្ទុះផលិតកម្មពេជ្រផលិតក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍នេះ កំពុងវាយប្រហារ និងបង្រួមគម្លាតតម្លៃពេជ្រធម្មជាតិយ៉ាងខ្លាំង។ កាលពីឆ្នាំ២០២២ ទីភ្នាក់ងារព័ត៌មាន Global Times បានរាយការណ៍ថា ពេជ្រសិប្បនិម្មិតផលិតនៅខេត្តហឺណាន មានតម្លៃត្រឹម១ភាគ៣ នៃពេជ្រធម្មជាតិ។ រហូតមកដល់ឆ្នាំ២០២៥ ក្រុមហ៊ុនមួយនៅខេត្តហឺណាន បានអង្រួនពិភពលោកដោយដាក់បង្ហាញដុំពេជ្រឆៅបណ្តុះក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ទំហំជាង១៥៦ការ៉ាត់នៅក្នុងពិព័រណ៍វិនិយោគ និងពាណិជ្ជកម្មហឺហានលើកទី១៥។ ដុំពេជ្រនេះត្រូវបានវិទ្យាស្ថានត្បូងអន្តរជាតិ បញ្ជាក់ផ្លូវការថា ជាដុំពេជ្រឆៅមន្ទីរពិសោធន៍ធំបំផុតនៅលើពិភពលោក។ បច្ចុប្បន្នខេត្ត ហឺណាន មិនត្រឹមតែពង្រីកសក្តានុពលក្នុងឧស្សាហកម្មគ្រឿងអលង្ការប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងកំពុងរុញច្រានបច្ចេកវិទ្យាពេជ្រផលិតក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍នេះទៅកាន់ឧស្សាហកម្មបច្ចេកវិទ្យាជាន់ខ្ពស់ដូចជាការផលិតបន្ទះឈីបផងដែរ៕
អត្ថបទៈ សួន ឡង់ទី